Donderdag 20 augustus was voor het KNMI reden om een weeralarm af te geven. Men verwachtte een extreme afkoeling van ongeveer 15 graden na een zeer warme periode. Tegen 12 uur was het kwik al opgelopen tot waarden boven de dertig graden. Vanaf dat moment ben ik de windmeters in de gaten gaan houden en om 14 uur was het raak; de wind draaide scherp van zuidelijke richtingen naar west, en nam in een kwartier tijd met ongeveer 15-20 knopen toe. Ik heb me direct afgemeld op het werk, ben als een gek in de auto gesprongen om mijn spullen op het halen om naar Herkingen te gaan voor een knalsessie. Aangekomen op Herkingen kwam ik er achter dat ik mijn GPS was vergeten, en dat was vet balen want de wind was perfect voor persoonlijke records. Niettemin het water op gegaan met de AHD Tracer 90 en de KA Koncept 5,8. Als vin had ik een 27 cm Select SL 9 geschroefd; eigenlijk verwachtte ik dat het board te groot zou blijken maar niets was minder waar, het liep fantastisch. Surfmaat Theo had aangegeven rond half zessen aanwezig te zijn; na 1 uur flink heen en weer knallen om vooral aan mijn techniek te werken kwam er een echte onweersbui over, dus we moesten gaan schuilen in de haven….

Vervolgens heb ik na de bui Theo opgezocht op het strand; hij had niets kleins bij zich (kleinste board 65 cm breed, en dat was eigenlijk te breed) dus was hij zo gul om mij zijn GPS te lenen. Nou, dat heb ik geweten, want ik heb bijna al mijn PRxb4s dik en dik verbeterd. Over 2 sec. heb ik op een haar na de 70km per uur bereikt (69,56 km), en op de 10 sec. ben ik over de 65km gegaan. Vette PRxb4s !

Check: http://www.gps-speedsurfing.com/default.aspx?mnu=user&val=50691&uid=2180 voor de resultaten van de dag.

Het grappige was dat ik met gruwelijk veel controle en gemak deze snelheden heb kunnen behalen, en dat betekent dat er wel meer in het setje zit. Dus als het weer het toelaat, en ik de tijd kan vinden, dan zit er dit jaar nog wel een 70+km in, verwacht ik.

  Ik heb vandaag twee nieuwe zeilen op mogen halen. De foto hienaast laat zien welke zeilen het zijn; een KA Koncept 5.8 en 6.6. Pure speed/slalomzeilen die er voor moeten gaan zorgen dat de 63 km top die ik nu heb staan dit jaar flink zal worden verbeterd. Belangrijker is nog dat de Koncepts bekend staan om hun geweldige vaargevoel. Full speed kanllen met het comfort van een freeridezeiltje.

Ik kan niet wachten tot weer en wind het weer toe laten om het water op te gaan, en deze beauty’s uit te proberen. Hopelijk kan ik ook snel melden dat er weer een snelheidsgrens verlegd is

Tot dan !

Ik had mezelf ten doel gesteld eind december 2007 de grens van 60 km per uur te zijn gepasseerd, maar helaas is me dat niet gelukt, vooral omdat het in de maanden oktober, november en december aan wind ontbrak. Ik heb eenvoudig weg te weinig TOW (Time On Water) gehad, en dus weinig tijd kunnen besteden aan het zoeken naar de juiste "setting" voor het halen van echte snelheden.

Gisteren (22 februari 2008) heb ik besloten een dag vrij te nemen van werk, omdat ik vond dat ik dat verdiend had en omdat er veel wind werd voorspeld. Sebas had ook vrij genomen, en dus gingen we samen naar de Grevelingen. Aangekomen dachten we dat de wind wat tegenviel; maximaal 20 knopen, dus hebben we samen de wat grotere zeilen gepakt; Sebas zijn echte racezeil Severne Code Red 6.5, en ik mijn freeridezeil Gun Flash 6.8. Beiden hebben we daaronder de "kleine" Fanatic Falcons geplakt, onze echte speedplanken. Op het water bleek dat we wellicht een vierkante meter te groot hadden opgetuigd, maar toch zijn we met deze zeilen doorgegaan, en naar de overkant van de Grevelingedam gevaren, te weten de haven van Herkingen, een erkende Nederlandse speedspot. De haveningang wordt beschermd door een lage blokkendam van ongeveer 500 meter lang, en ligt aan de westzijde. Dat houdt dus in dat er bij wind uit westelijke richtingen vrijwel vlak water te vinden is, waar de rest van de Grevelingen je constant op golven van minimaal 1 meter hoog trakteert.

Daar aangekomen zijn we lekker een flink aantal malen heen en weer geknald; voor mij had dat als resultaat dat ik begon met een 52-er, daarna een 54, en dat vervolgens opbouwde tot een topsnelheid en een nieuw record van 60,4 km per uur ! En dat terwijl het zeil wat ik gebruikte eigenlijk 1 vierkante meter te groot was…. Sebas had nog meer moeite zijn zeil te houden, maar haalde uiteindelijke toch ook een snelheid van 55+ km per uur. Achteraf gezien hadden we beter wat minder groot kunnen optuigen, want we waren allebei kapot na die speedruns; het kost namelijk ontzettend veel kracht om 500 meter lang op het randje van wat een plank aan kan te varen. Je armen, je benen, eigenlijk alles staat onder hoogspanning. We hebben beiden erg veel geleerd over de "do-and-donts" van het speden en zijn van mening dat we in 2008 de 70km gaan halen.

Zondag 2 december 2007, weer een stormdag in Nederland….. en eindelijk, eindelijk was ik op het water, samen met Sebas en Theo, de enige idioten die ook wilden varen. Een woord omschrijft het gevoel: adrelinejunks…..

Aangekomen rond 11 uur (alleen…) ben ik in de stromende regen alvast 4 setjes klaar gaan leggen; Sebas zou iets later komen. Toen hij aankwam zo rond 12-en, lagen er een speedset klaar (Fanatic Falcon 262 en NP Spirit 5.4), een speelset (Exocet CCarve 93 en NP Zone 4.7), en twee wavesets (Acid 88 en Hotails Freak 5.5 + Acid 70 en Gaastra Grind 4.7). De laatste set heeft Sebas in elkaar geschroefd. De wind nam intussen echt vet toe, van 18 knopen naar 25+.

De eerste run hebben we allebei de grotere zeilen gepakt; geen succes, want Sebas maakte gelijk een flinke smak, en ik had ruzie met de (te kleine) voetbanden van de Fanatic; die moeten we dus vervangen. Wel een geweldige combi, want met de voorste voet maar half in de voetband, en de achterste voor de voetband, was ik al in staat (ongecontroleerd dus) tegen de 50 te varen.

Allebei gelijk kleinere 4.7′s gepakt, en gaan spelen. Inmiddels was Theo ook aangekomen, dus met zijn 3-en het water op. De wind bleef maar aanwakkeren; er zijn windstoten van 90-110 km per uur gemeten op het Haringvliet, en ik weet zeker dat wij er een aantal ontmoet hebben. Om nog meer controle te krijgen zijn we allemaal naar de kleinste boardjes overgestapt; en dat werkte !! Heerlijk gevaren, wel constant op het randje, maar toch lekker. Kijk maar naar deze foto, en vooral de smile !

Dit was een dag om nooit te vergeten, echt op het randje, een gevecht met elementen en jezelf, en vooral die adreline rushes die door je lichaam gieren. Echt gek, maar wel lekker !

Gisteren (2 september 2007) was een dag waarvan het mij bij aankomst duidelijk was dat wij (Sebastiaan en ik) in staat moesten zijn om flink wat PR-tjes te verbeteren. Perfekte wind; constant en ongeveer 5 Bft, mooi weer, en niet al te veel chop (golven). Dus zijn we met een goed gevoel het water opgegaan, en inderdaad bleek al snel dat we vandaag records konden breken, en dat ook deden. Inmiddels staat mijn topsnelheid op bijna 56 km per uur (30.1 knopen), en heb ik op alle andere onderdelen mijn PR’s verbeterd, behalve op het onderdeel "afgelegde afstand per uur". De topsnelheid spreekt natuurlijk het meest tot de verbeelding, maar ik heb bijvoorbeeld op de nautical mile (+/- 1850 meter) een gemiddelde snelheid gehaald van 45 km (24.2 knopen) per uur! Dat zorgt ervoor dat ik op dat onderdeel op plaats 470 ben beland in een ranglijst die internationaal is !

Sebastiaan brak alle Pr’s die hij had staan, behalve de topsnelheid; dat was voor hem persoonlijk een tegenvaller, maar hij had al een paar hele strakke PR’s staan. Het blijkt dat we qua snelheid erg aan elkaar gewaagd zijn. Regelmatig hebben we samen met snelheden tussen de 45 en 50 km afstanden van meer als 2 kilometer afgelegd, en bleven daar angstvallig dicht bij elkaar. Geweldig om zo aan "close-racing" te doen, het geeft een geweldige kick, en de adreline spuit door je lichaam. Zo erg zelfs dat ik een fikse koppijn had toen we besloten te stoppen

Dit smaakt naar meer, en ik weet zeker dat we in de maand september de 60 km-grens gaan doorbreken, mits de elementen ook hun rol goed spelen. Overigens is vallen met deze snelheden wel pijnlijk, want ik ben bij het schrijven van dit stukje behoorlijk beurs van 1 valpartij bij 40km+… Maar ja, dat hoort erbij, en het zorgt voor de kick en de spanning.

Check mijn link in het linker kader om meer details te lezen met betrekking tot de gehaalde snelheden op de verschillende onderdelen.

Goed, het is even geleden dat ik wat heb gepost; weinig spannends te vertellen, denk ik dan. Maar er is weer iets nieuws; ik heb mezelf getrakteerd op een Garmin Foretrex 201; een wat !? hoor ik velen zich afvragen. Het is een GPS Trackcomputer, waarmee je routes, snelheden, afstanden, posities etc. bij kan houden. Vervolgens kan je die verzamelde data inlezen op de computer, en krijg je een leuke insight mbt tot je snelheden en meer. Het grappigste is wel dat je deze data kan uploaden naar een website ( http://www.gps-speedsurfing.com/ ). Deze site is opgezet door Nederlanders, Engelsen en anderen, die hiermee graag het speedsurfen (zo snel mogelijk varen) interessanter willen maken. Normaal gezien werd speedsurfen alleen gedaan op van te voren bepaalde tracks en deed men dat tussen twee vaste punten (elektronische ogen), en op vantevoren bepaalde data. Het grote nadeel daarvan was, dat je geluk moest hebben met de wind, en dat dit soort tracks alleen voor wedstrijden en dus voor wedstrijdsurfers werden opgezet. Met de Garmin kan je op elk gewenst moment waar dan ook je eigen speedtrail realiseren. In principe is de Garmin ontwikkeld voor fietsers, lopers, zeilers e.a. maar de windsurfer is een vindingrijk figuur, en vandaar deze ontdekking. Als je mijn "sessions" wilt zien, dan klik je gewoon op deze link: http://www.gps-speedsurfing.com/gps.asp?mnu=user&smnu=sessions&val=18796&uid=2180 en je krijgt al mijn sessies te zien alsmede mijn PR’s. Op het moment van schrijven van dit stuk heb ik pas twee sessies gedaan; 1 op afgelopen zondag 24 juni 2007 (dat was een dag met erg weinig wind, en was vooral bedoeld om de Garmin uit te proberen) en 1 gisteren (26 juni 2007: een big day met veel wind; gevaren met waveboard, en dat zijn boards die eigenlijk niet gemaakt zijn voor snelheid, maar veel meer voor wendbaarheid).

Wat wil ik nu met de Garmin ? Omdat ik nu een duidelijk beeld krijg van mijn snelheid, kan ik dus gaan werken aan mijn PR’s; het is mijn bedoeling om voor het einde van het jaar de 60 km (= 32,5 knopen) te hebben gehaald. Vervolgens kan ik op elk verschillend onderdeel (Nautical mile, 500m run, 250m run, 100m run, 1 hour average, distance, max. 2 second run, max. 10 second run) proberen mezelf te verbeteren. Het leukste is natuurlijk dat de snelheid, waarvan ik altijd heb gezegd dat surfers die met gemak haalden, echt gaat leven. Gisteren heb ik een top gehaald van 52 km op een waveboard met flinke golven; dat zijn niet echt ideale omstandigheden voor speedsurfen. Ik heb altijd beweerd regelmatig rond de 50-60 km per uur te surfen, en die bewering blijkt waar. Nu is het zaak me bij de grote jongens te voegen met die doelstelling voor 2007. Op deze blog zal ik met enige regelmaat de stand van zaken bijhouden; uiteraard kun je zelf ook genoemde link aan klikken, dan heb je direkt alle info op je scherm.

1 april 2007, en al 18 graden met alleen maar zon en wind; Nederland begint zo waar een echt windsurfland te worden, bijna elk weekend wel een dag met voldoende wind, en vrijwel altijd windkracht 4 of meer; mij hoor je niet klagen !

Bij aankomst (10:30) samen met Sebas, leek het net aan te zijn, en besloten we samen toch maar de 7-meters op te zetten, met de grote slalomboards, nu al de meest gebruikte set-up van dit jaar. Even lekker geknald, maar al snel nam de wind wat knopen toe, en dan is varen op de Hypersonic gelijk aan zelfmoord; als ik voluit ging dan liep de teller (althans dat schat ik) dik over de 60 kilometer per uur, en dat met flinke chop (korte golven). Dat werd me wat te gevaarlijk, dus de kleinere Exocet eronder gezet, en dat liep wel okay; de 6m9 is misschien net een tandje te groot, maar ik had nu wel controle, iets wat ik op de Hypersonic niet had. Na een uur of wat (ik denk dat het rond 14:30 was), ben ik toch nog een kleiner zeil op gaan zetten, de Expression 6m1, en dat is een zeil wat veeeeeel beter bij dit board past. Heerlijk geknald, gesprongen, gegijpt. Het leukste was dat Miranda en Chimxe8ne allebei kwamen kijken (en lunchen) en foto’s hebben gemaakt, een aantal daarvan zien jullie onder aan het verhaal. Het was weer eens een heerlijk dag, hopelijk brengt het Paasweekend ook zulk weer en vooral zulke wind !

De titel zegt het al, dit was een bijna exacte kopie van zaterdag 3 maart; alleen stond de wind meer uit het westen, dus we moesten gedwongen naar "buiten". Geweldig ! Hoge golven van soms wel bijna 1,5 meter, rollers, brandinggevoel, en freaking scary rides sometimes; stel je voor dat je met 180 kilometer per uur over een lichtgolvende klinkerstraat moet rijden, en you get the picture.

Lekker gesprongen, flinke doodsmakken gemaakt (beurs linkerbeen…), hoge snelheden gehaald en dat alles bij een zonnetje en een graad of 9; niet verkeerd voor maart !! En dat terwijl ze echt beestenweer hadden voorspeld. Een impressie van de dag vind je terug op : http://monkey13.fotopic.net/c1234049.html

Onderstaand twee foto’s waar het plezier niet helemaal van af te lezen is (ik kijk een beetje moeilijk, maar dit was ook aan het einde van de dag, vandaar).

De titel verklaart eigenlijk alles; vandaag gestart met een hele dikke windkracht zeven met uitschieters naar acht, en soms wel een kleine 9 !! Heftig, heet en mesjogge……

Bij vertrek uit Oud-Beijerland hadden Sebas en ik het idee dat er misschien een windkracht 5, of een kleine 6 zou staan, maar toen ik belde met Jurjen begreep ik van hem dat ze op de Grevelingen bezig waren met 3m5-3m7, en dat was eigenlijk al een beetje te groot…. Kleinste zeil opgetuigd bij aankomst (oude Neilpryde NR 4m0) en mijn lieverdje eronder geplakt (Exocet) met een klein vinnetje. Ik moet zeggen, de wind was inderdaad wat aan de harde kant, want het was gewoon overleven; maar dat ging eigenlijk wel goed. Door de stand van de wind (NW) konden we gewoon in de baai blijven varen, en goed op de gijp oefenen, en ja, zelfs met deze condities (komt-ie Chris !) gijpt dit board nog steeds als een natte droom. Heerlijk om volledig in controle met een bloedgang door een ultra korte of extreem lange bocht te knallen, en gewoon over te pakken om weer aan de volgende rak te beginnen.

Op de foto is redelijk te zien wat ik bedoel met dat gijpen….

Ik heb het met dit spul even buiten geprobeerd, maar dat was me toch wat te heftig; golven van soms wel 1,5 meter hoog, rollers, brekers, verwaaiende koppen en ga zo maar door. Geen controle, dus weer terug in de baai, en lekker heen en weer raggen.

Zo rond 1-en kakte de wind volgens de voorspelling in, maar niet naar windkracht 3-4, maar naar 5-6, dus overtuigen (NP Expression 6m1) grotere vin, en weer rossen. Zo tegen 2-en werd het buiten de baai aantrekkelijker, en heb ik flink wat meters gemaakt in prachtige steile golven. Springen was er niet bij, want met dit weer vol in het water knallen en achter je tuig aan zwemmen, is niet verstandig. Je koelt gewoon te snel af.

Met het afnemen van de wind begon ook het zonnetje te schijnen, het leek wel lente ! Rond 3-en in de zon lekker af gaan tuigen, spullen even laten drogen, en weer naar huis. Maar dit was wel een geweldige dag, met voor maart echt absurd goeie omstandigheden.

Voor een impressie van de omstandigheden check deze link (er staan helaas geen foto’s van mij bij ): http://monkey13.fotopic.net/c1223015.html

Samen met Sebastiaan naar de Grevelingendam gegaan vandaag; Haringvliet zag er niet zo veel belovend uit dus dan is dit ons normale alternatief. Wind zal een goede 4 tot een behoorlijk 5 zijn geweest. Ik heb de laatste tijd wat met mijn rug lopen klooien, dus ik was blij weer wat TOW (Time On the Water) te maken.

Beide gestart met slalomboards met 7 meters (toch deze winter de meest gebruikte combi); wind halfaflandig dus zeker in het begin vrijwel vlak, en dus lekker speeden. Samen met o.a. Patrick (B-84) geprobeerd de 60 kilometer te doorbreken, maar volgens zijn GPS bleven we daar ruim onder (55-56 km). Rond 13 uur nam de wind nog wat toe, en was het tijd voor een kleiner board; dus de Exocet mocht weer naar buiten. Dit board is inmiddels al mijn grote liefde; snel, relaxed, in staat een flinke sprong te maken, en gijpt als een natte droom. Sowieso is springen met een 6m9 iets wat je zelden doet, maar niet met dit board. Een flink aantal sprongen gemaakt waarvan een 4-tal hoger als 1m50 en dat is toch wel heftig, maar vooral heel erg leuk.

Om 14:30 begint het te regenen en koelen we snel af, en dus pakken we in. De dag was prima, en eigenlijk viel het weer mee met de kou.

Tot later !